inspirowane Zbrodnią i karą Fiodora Dostojewskiego

reżyseria: Michał Kmiecik
dramaturgia: Szymon Adamczak
scenografia, reżyseria światła: Karolina Sulich
kostiumy: Natalia Burzyńska
muzyka: Robert Piernikowski
ruch sceniczny: Przemysław Kamiński
asystentka reżysera ds. produkcyjnych: Patrycja Kycia
głos: Dorota Powierża
produkcja: Sławomir Adamko
sufler, inspicjent: Barbara Zając
realizacja dźwięku: Dariusz Kamiński
realizacja światła: Tomasz Burzyński
realizacja multimediów: Dariusz Kraszewski
występują: Waldemar Barwiński, Dobromir Dymecki, Natalia Kalita, Dariusz Niebudek (gościnnie), Małgorzata Maślanka, Krzysztof Ogłoza, Jolanta Olszewska, Piotr Siwkiewicz

Morderca potrzebny od zaraz! Raskolnikow, bohater z kryminalną przeszłością opisaną w Zbrodni i karze Dostojewskiego, już dawno się skończył. W tej formie już długo nie pociągnie. Jego zbrodni dziś już nikt nie kupuje. Poza tym, nawet on sam ma pilniejsze sprawy i nie w głowie mu zabijanie. Studiuje i właśnie zakłada własny biznes. Wszyscy mylą go z tym, kim on już nie chce być, stawiają oczekiwania, którym nijak nie jest w stanie podołać. Tylko pytanie: „Kto zabił Alonę Iwanowną?” wciąż pozostaje otwarte i domaga się odpowiedzi. Teatr Dramatyczny proponuje więc plebiscyt na mordercę. W szranki o ten zaszczytny tytuł stają m.in. pewien kamienicznik-wyzyskiwacz, Anders Breivik, seryjny morderca z wyspy Utoya, oraz niepoprawny politycznie reżyser, Lars von Trier, który w Melancholii starł z powierzchni ziemi całą ludzkość. Każdy z nich ma jakąś sprawę do załatwienia. Nad każdym ciąży zbliżający się według przepowiedni koniec świata. Każdemu trzeba oddać sprawiedliwość. Czy Lars von Trier faktycznie rozumie Hitlera? Kto zabił Jolę Brzeską? Dlaczego należy okupować Bar Prasowy?
Kto zabił Alonę Iwanowną? to głos młodego pokolenia, które pilnie obserwuje najnowsze wydarzenia i domaga się prawa do własnej wypowiedzi. Uwzględniając specyfikę miejsca, w którym tworzy – Warszawy, chce mówić ze sceny o lokalnej polityce miejskiej: od spraw socjalnych począwszy na wydatkach na kulturę kończąc. Chce teatru, który jest przede wszystkim trybuną. Miejscem, w którym porusza się tematy społeczne, gdzie nie chodzi tylko o doraźną publicystykę, ale o zajęcie wyraźnego stanowiska. 

 Zdjęcia do spektaklu wykonano w Soho Factory

Uprzedzając pytania purystów językowych, zamieszczamy następującą informację od autora sztuki Kto zabił Alonę Iwanowną?, Michała Kmiecika:
Błędna odmiana otczestwa w tytule spektaklu jest świadomym zabiegiem autorskim. Tytuł został sformatowany analogicznie do pojawiającego się w prasie i na szablonach pytania „kto zabił Jolę Brzeską?” – akcent na ę i ą, językiem publicystyki, bliższej żywej mowie niż zasadom słownikowym.