fot. Jan Zamoyski

spektakl na podstawie dramatu Aleksandra Puszkina i dzieł Modesta Musorgskiego

przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowska
scenariusz i reżyseria: Andriej Moguczij
kompozytor: Aleksander Manockow
scenografia: Michaił Płatonow
reżyseria światła: Krzysztof Solczyński, Michaił Płatonow, Andriej Moguczij
koordynator projektu: Antonina Dzotsenidze, Małgorzata Cichulska
asystenci reżysera: Waldemar Raźniak, Tomasz Domagała
koordynator muzyczny i instrumenty perkusyjne: Michał Niedziałek
asystentka scenografa: Agata Danowska
efekty pirotechniczne: Piotr Krzyczmonik, Sławomir Maślanka
efekty specjalne i kaskaderskie: Tomasz Lipski, Andrzej Słomiński
konsultanci etnomuzykologiczni: Jacek Jackowski, Ilona Laskowska
konsultacja walk scenicznych: Aleksander Manockow
realizacja dźwięku: Igor Nikiforow
budowa dekoracji: Marek kowalski
inspicjent: Tomasz Karolak
suflerka: Jaga Dal

występują:
Adam Ferency – Borys Godunow
Dominika Kluźniak – Carewicz Dymitr; Fiodor, syn Borysa; Jurodiwy
Maja Hirsch – Ksenia, córka Borysa
Adam Krawczyk – Johann, książę duński, narzeczony Kseni
Anna Nehrebecka (gościnnie) – Niańka
Władysław Kowalski – Pimen
Krzysztof Majchrzak (gościnnie) – Wasyl Szujski
Miłogost Reczek – Michaił Worotyński
Maciej Szary – Szczełkanow, przedstawiciel cara w dumie
Waldemar Barwiński / Krzysztof Ogłoza – Grigorij Otriepiew, samozwaniec
Agata Kulesza – Karczmarka
Henryk Niebudek – Misaił
Waldemar Barwiński – Wania I
Krzysztof Ogłoza – Wania II

Płaczki:
Julia Kijowska
Małgorzata Niemirska
Agnieszka Roszkowska
Ewa Telega
Agata Wątróbska
Agnieszka Wosińska

Przystawi:
Jakub Kamieński (gościnnie)
Adam Graczyk
Krzysztof Szekalski (gościnnie)
Marcin Tyrol

premiera: 6 października 2008 w ramach Międzynardowego Festiwalu Teatralnego WARSZAWA CENTRALNA 2008 „Stygmaty ciała”

Borys Godunow to opowieść o człowieku, który biorąc na siebie ciężar władzy, nieuchronnie staje się jej zakładnikiem. Godunow uwikłany w zabójstwo prawowitego dziedzica tronu, na skutek spisku Szujskiego i Pimena traci wszystkich członków swojej rodziny. „Przedstawienie – jak mówią jego twórcy – demaskuje nieudolność ustrojów społecznych, ponieważ niosą one śmierć i prowadzą ludzkość ku zagładzie. W świecie, gdzie nie ma praw i zasad, a historia jest wciąż na nowo przepisywana, zaprezentowany bieg wypadków jest jedynie jedną z możliwych jej wersji. Tak oto historia tworzy spektakl, a spektakl historię.”
Na muzyczny wymiar przedstawienia, autorstwa Aleksandra Manockowa, składają się najbardziej znamienne momenty opery Musorgskiego, przetworzone w cykliczną, niemal pulsującą tkankę, która stanowi tło dla śpiewu chóralnego. Starorosyjskie brzmienia, jak i polskie pieśni ludowe tworzą nowatorską i oryginalną strukturę muzyczną.

Andriej Moguczij (ur. 1961 r.) to jeden z najbardziej znaczących awangardowych reżyserów we współczesnym teatrze rosyjskim; zdobywca licznych nagród na festiwalach krajowych i zagranicznych. Andriej Moguczij rozpoznawalny jest dzięki konsekwentnemu eksperymentowaniu z formami teatralnymi oraz z tekstami literackimi, co udowodnił w przedstawieniach takich jak Nie-Hamlet na podstawie sztuki W. Sorokina Dysmorfomania czy też Dziadek do orzechów według baśni E.T.A. Hoffmana oraz baletu Czajkowskiego. W swoich przedstawieniach mistrzowsko łączy język baletu, opery, cyrku, video artu z teatrem dramatycznym, tworząc spektakle unikalne pod względem muzycznym, plastycznym i dramaturgicznym. W Teatrze Dramatycznym Moguczij sięga po historię Borysa Godunowa, tworząc współczesny spektakl na przecięciu dwóch mediów: opery Modesta Musorgskiego oraz dramatu Puszkina.